Koźmińskie Usługi Komunalne Sp. z o.o.

Koźmińskie Usługi Komunalne sp. z o.o. powstały z dniem 1 marca 2002 r. w wyniku przekształcenia zakładu budżetowego o nazwie Miejsko-Gminny Zakład Wodociągów i Kanalizacji w Koźminie Wlkp. Spółka powołana została jako jednoosobowa spółka Miasta i Gminy Koźmin Wlkp. Funkcję Zgromadzenia Wspólników pełni Burmistrz Miasta i Gminy Koźmin Wlkp. Bezpośredni nadzór nad działalnością Spółki pełni Rada Nadzorcza. Przedmiotem działalności Spółki jest w szczególności: pobór, uzdatnianie i rozprowadzanie wody, gospodarka ściekami oraz wywóz, unieszkodliwianie i zagospodarowywanie odpadów.

Dowiedz się więcej

Oczyszczalnia Ścieków

Historia

Plany budowy oczyszczalni ścieków w Koźminie Wielkopolskim sięgają początku lat 70-tych, jednak decyzję o jej budowie władze miasta podjęły w roku 1998. Rok później poznańska firma EKOLOG SYSTEMS opracowała koncepcję programowo-przestrzenną oczyszczalni ścieków komunalnych dla miasta Koźmin Wielkopolski. W połowie 2000 roku, w wyniku ogłoszonego przetargu, wyłoniono projektanta i generalnego wykonawcę obiektu - firmę POZPROJEKT z Poznania.

Inwestycja obejmowała również zaprojektowanie i wybudowanie kolektora zbiorczego łączącego wszystkie wyloty kanalizacyjne. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oczyszczalnię zlokalizowano w południowo-zachodniej części miasta na prawym brzegu rzeki Orli, tuż poniżej wiaduktu kolejowego. Prace budowlane rozpoczęto w kwietniu 2001 r., a ich całkowite zakończenie nastąpiło w grudniu 2002 r.

Generalny realizator inwestycji firma POZPROJEKT z Poznania wybudowała ten obiekt przy pomocy podwykonawców branżowych, którymi były następujące firmy:

  • Przedsiębiorstwo Produkcyjno Usługowe PROMET z Koźmina Wlkp.,
  • Przedsiębiorstwo Inżynieryjno Budowlane Meliopoz z Poznania,
  • Zakład Usług Technicznych AGH z Poznania,
  • Zakład Automatyki Przemysłowej Elstar równieł z Poznania.

Nadzór inwestorski nad prawidłowym wykonaniem zadania pełnił ostrowski oddział Wielkopolskiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych.

Mechaniczno-biologiczna oczyszczalnia ścieków dla miasta Koźmin Wielkopolski została zrealizowana jako nowoczesny obiekt gwarantujący zachowanie standardów oczyszczania ścieków obowiązujących w Unii Europejskiej. Średnia, dobowa przepustowość wynosi obecnie 2070 m3, natomiast posiada rezerwy do zwiększenia o dalsze 700 m3, co pozwoli w sumie obsłużyć ok. 10000 mieszkańców miasta i gminy. Kolektor zbiorczy ma długość 1600 m, średnice od 600 mm do 1000 mm, łączy wszystkie wyloty kanalizacji i zbiera ścieki z większości miasta.

Jak działa?

Podczas oczyszczania,ścieki poddawane są procesom mechanicznego i biologicznego oczyszczania, a okresowo również wspomagane procesami chemicznymi.

Ścieki dopływające na oczyszczalnię oraz dowożone do komory zlewnej, gdzie może pomieścić się ich 100 m3, zostają zebrane w przepompowni głównej. W okresie deszczu, gdy ścieki przekroczą założoną wielkość średniodobową, przeleją się do zbiornika retencyjnego, skąd w okresie pogody suchej odpłyną z powrotem do przepompowni i dalej na oczyszczalnię.

Zmieszane ścieki dowożone i dopływające kanalizacją podawane są pompami na oczyszczalnię mechaniczną. Po przejściu tej części kierowane są do reaktora biologicznego tj. komory defosfstacji, denitryfikacji, a następnie do komory nitryfikacji i dalej do osadnika wtórnego. Proces technologiczny biologicznego oczyszczania ścieków prowadzony jest w oparciu o technologię osadu czynnego.

W osadniku wtórnym w procesie sedymentacji następuje oddzielenie osadu od ścieków oczyszczonych, które skierowane zostają do odbiornika. Zatrzymany w leju osadnika wtórnego osad recyrkulowany kierowany jest do komory defosfatacji lub usuwany jako osad nadmierny do komory stabilizacji tlenowej. Z komory tej częściowo zagęszczony osad pobierany jest do stacji mechanicznego odwadniania. W procesie biologicznym następuje też częściowa redukcja fosforu, a jego nadmiar usuwany jest w procesie symultanicznej defosfatacji z zastosowaniem preparatu PIX.

Ustabilizowany osad nadmierny, przy zastosowaniu polielektrolitów odwadniany jest na taśmowej prasie filtracyjnej. Odwodniony osad jest usuwany z terenu oczyszczalni.

Przepompownia główna

Przepompownia główna jest wykonana w formie zbiornika żelbetowego o przekroju kołowym.

Parametry techniczne przepompowni:

  • średnica - 6 m,
  • głębokość czynna hcz = 1,4 m,
  • pojemność czynna Vc = 40,0 m3,
  • głębokość całkowita h = 7,95 m,

W przepompowni są zainstalowane trzy pompy zatapialne. Pompy są mocowane przy użyciu stopy sprzęgającej. Każda pompa została wyposażona w zasuwę oraz zawór zwrotny.

W celu wyciągania pomp, na pokrywie przepompowni,jest zamontowana rama, do której mocowana jest wciągarka łańcuchowa.

Rurociągi tłoczne są wyposażone w zasuwy nożowe z napędem elektrycznym, umożliwiające rozdział ścieków pomiędzy oczyszczalnią biologiczną, a zbiornikiem retencyjnym ścieków deszczowych.

Oczyszczalnia mechaniczna

Pierwszym, niezbędnym etapem oczyszczania ścieków jest filtracja mechaniczna, która polega na usuwaniu zanieczyszczeń stałych poprzez zatrzymywanie ich na kratkach i sitach oraz sedymentacja w piaskownikach, osadnikach i odtłuszczaczach.

Koźmińska oczyszczalnia wykorzystuje do mechanicznego oczyszczania ścieków zblokowane urządzenie typu SPIROGUARD Combi Trap, którego producentem jest Przedsiębiorstwo Wdrożeniowo – Produkcyjne „ PWP” w Katowicach. W wersji standardowej, maszyna łączy w jednej konstrukcji, funkcje dwóch urządzeń: sita i piaskownika. Nasza firma skorzystała z oferty dodatkowego wyposażenia i zakupiła u producenta urządzenie z płuczką skratek oraz systemem napowietrzania piaskownika.

System mechanicznego oczyszczania ścieków na urządzeniu zblokowanym typu Combi jest prosty. Dopływające ścieki (grawitacyjnie lub pompowo) w pierwszym etapie są kierowane do komory rozprężnej sita.

W komorze następuje separacja skratek na sicie. W końcowej fazie transportu skratki z sita spiralnego są prasowe i zrzucane do worków. Takie magazynowanie skratek minimalizuje koszty ich usunięcia z terenu oczyszczalni, ponieważ reszta wilgoci związana ze skratkami odparowuje podczas składowania worków pod wiatą. Ścieki pozbawione skratek wpływają do komory piaskownika, gdzie następuje sedymentacja piasku i innych części mineralnych, odwodnienie, transport i zrzut do worka.

Parametry techniczne urządzenia SPIROGUARD Combi Trap:

  • Przepływ: 80 l/s
  • Wykonanie materiałowe za wyjątkiem spirali i napędów: stal nierdzewna AISI 304
  • Spirala wykonana ze stali specjalnej
  • Napędy NORD – Getriebe, klasa izolacji F, IP 55
  • System napowietrzania produkcji PWP
  • Płuczka skratek produkcji PWP

Specyfikacja szczegółowa:

  1. Sekcja sita zintegrowana z przenośnikiem skratek:
    • Długość = ca 3000 mm
    • Szerokość = 600 mm
    • Wysokość = ca 1100 mm
    • Wlot DN 350
    • Zbiornik sita:
    • Długość 1500 mm
    • Szerokość: 520 mm
    • Perforacja 6 mm
    • Spirala typ AB 515/248 ze szczotką nylonową, długość spirali 1380 mm
    • Napęd sita typ SK 3282; 1,5 kW/16 obr./.min
  2. Zbiornik piaskownika:
    • Długość = 9500 mm
    • Szerokość = 1000 mm
    • Wysokość bez podpór =1250 mm
    • Wysokość z podporami = 1500 mm
    • Wylot DN 350
    • Spirala przenośnika poziomego typu AB 197/140, długość ca 9350 mm
    • Napęd przenośnika poziomego typu NORD SK 3382 ; 0,37 kW/4,7 obr./min.
    • Spirala przenośnika ukośnego typu AB 197/140; długość spirali 4550 mm
    • Napęd przenośnika ukośnego typ NORD SK 3382; 0,37 kW/5,9 obr./min
  3. System napowietrzania oparty na pompie Rietschle DLT 40
  4. Płuczka skratek na wodę technologiczną (ściek oczyszczony), wymagane ciśnienie min. 3,5-4 bar, wydajność chwilowa 3-5 l/s.

Urządzenie SPIROGUARD Combi Trap jest wyposażone w bezwałową spiralę, nie posiada łożysk pracujących pod powierzchnią ścieków. Kilkuletnie doświadczenie w użytkowaniu tego urządzenia pozwala dostrzec jego liczne zalety m.in.: solidną budowę, mały pobór energii elektrycznej i małe prędkości obrotowe. Maszyna jest dostosowana do pracy w pomieszczeniu. Pełna automatyka urządzenia typu Combi zapewnia jego bezobsługową pracę.

Reaktor biologiczny

Reaktor biologiczny typ PAH 2100/450 jest wykonany ze stali St3SX. Zabezpieczenie antykorozyjne stanowi farba EPICOAL. Reaktor został wyposażony w izolację termiczną, wykonaną z płyt obornickich.

Reaktor jest zbudowany z dwóch bliźniaczych ciągów technologicznych. Jeden ciąg technologiczny składa się z:

  1. komory defosfatacji,
  2. komory denitryfikacji,
  3. komory tlenowej./li>

W komorach defosfatacji i denitryfikacji są zamontowane mieszadła (2 x 2 szt.), zatapialne typ SR 4630.410 SF GP produkcji ITT FLYGT Sp. z o.o.

W komorach tlenowych są zamontowane pompy recyrkulacji wewnętrznej typ TWRH/81 - 6 - 200 produkcji Herborner Pumpentechnik.

Natlenianie komór jest realizowane za pomocą dmuchaw typ GM 10S/DN80 w wersji Delta Blower produkcji Aerzen Polska S.A., które tłoczą powietrze do płyt napowietrzających Hafi typ T4, dostarczonych również przez firmę Aerzen. Zamontowane są trzy dmuchawy (wyposażone w obudowy dźwiękochłonne), dwie z nich tłoczą powietrze do poszczególnych ciągów technologicznych, trzecia jest rezerwowa.

W skład reaktora wchodzi również wspólna komora stabilizacji osadu nadmiernego. W komorze tej są zamontowane płyty Hafi typ T2 oraz pompa zatapialna typ TWRH/81 - 6 - 200 produkcji Herborner Pumpentechnik do odpompowywania wody nadosadowej.

Stacja odwadniania osadu

Stacja odwadniania osadu znajduje się w jednym z budynków technicznych oczyszczalni. Stacja ta składa się z następujących urządzeń:

  1. pompy tłoczące osad - 2 szt.
  2. zespół przygotowania i dozowania polielektrolitu, typ CMP10-XL o pojemności 1000 litrów, wyposażonego w pompkę dozującą i mieszadło - 1 szt.
  3. prasy do odwadniania osadu MONOBELT® typ NP 08 - 1 szt.

Stacja została wyposażona w taśmową prasę do odwadniania produkowaną przez firmę Teknofanghi z Mediolanu.

W skład urządzenia, o nazwie MONOBELT ® ,wchodzą dwa podstawowe elementy zespolone w jedną zwartą konstrukcję - zagęszczacz wstępny i właściwa prasa taśmowa.

Prawie 8-letnie doświadczenia w eksploatacji prasy pozwalają stwierdzić, że zastosowanie jednej ruchomej taśmy, pozbawionej jakichkolwiek metalowych łączników, znacznie wydłuża czas jej eksploatacji. Przy niskich kosztach eksploatacji i uproszczonej konstrukcji można uzyskać dobre wyniki odwadniania.

Prostota wykonania oraz niezawodność prasy taśmowej pozwala ograniczyć koszty obsługi i serwisu do niezbędnego minimum.

Pomimo niezawodności prasy, dystrybutor firma EKOFINN-POL Sp. z o.o. Gdańsk nie pozostawia kupującego samemu sobie. Serwis firmowy odwiedza oczyszczalnię niejako "przy okazji", zbierając dane o eksploatacji prasy, a także jest otwarty na sugestie operatorów, które mogą być wykorzystane przy opracowywaniu kolejnych modernizacji urządzenia.

Prasa ta działa na naszej oczyszczalni od końca 2001 roku. W 2010 roku został przeprowadzony remont prasy. Serwis firmowy sprawnie i szybko wymienił podstawowe części (łożyska, taśmę, listwy zgarniające) zużywające się w normalnej eksploatacji.

...

Ujęcia wody

Miasto Koźmin Wlkp. jest zaopatrywane w wodę z ujęcia połoczonego przy ul. Wierzbowej. Woda pobierana jest tutaj z trzech studni i poddawana procesowi uzdatniania w nowoczesnej Stacji Uzdatniania Wody, powstałej w 1994 r.

Miejscowości gminy Koźmin Wlkp. ( w pełni zwodocięgowanej ) zaopatrywane są w wodę pochodzącą z 6 ujęć: trzech położonych na terenie gminy (ujęcia w Koźminie Wlkp., Wałkowie i Borzęciczkach) oraz z trzech położonych w ościennych gminach (ujęcia w Raciborowie, Potarzycy i Siedmiorogowie).

Miejskie ujęcie wody składa się z trzech studni o głębokościach: 302 m (odwiercona w 1974 r.), 277 m (odwiercona w 1989 r.) i 286 m (odwiercona w 1984 r.). Studnie wyposażone są w filtry siatkowe, nylonowe. Eksploatowane są naprzemianlegle. Posiadają obudowy murowane mieszczące zawory zwrotne i odcinające z wodomierzami.

Studnie posiadają pompy głębinowe typu G-80. Równocześnie z włączeniem pomp głębinowych włączają są pompy wirowe II stopnia. Wraz z pompami głębinowymi sprzężony jest dopływ powietrza do aeratora oraz praca pomp dozujących. Woda ze studni płynie przez aerator, gdzie następuje napowietrzanie i odgazowanie siarkowodoru. Za aeratorem dawkowany jest koagulant, który służy oddzieleniu zanieczyszczeń humusowych. Dalej przez mieszacz statyczny woda płynie do klarowników, gdzie najpierw jest odpowietrzana i odgazowana, a następnie ulega sedymentacji i sklarowaniu. Z klarownika woda płynie do zbiornika pośredniego, skąd pobierana jest pompami II stopnia i podawana jest na filtry ( gdzie ulega odżelazieniu i odmanganianiu, następnie dezynfekcji) a dalej do zbiornika retencyjnego. Z tego zbiornika woda pobierana jest przez pompy wirowe III stopnia i podawana do sieci zewnętrznej.

Wodociągi i kanalizacja

Historia

Zanim w mieście i gminie Koźmin Wielkopolski została wybudowana sieć wodociągowa i kanalizacyjna, mieszkańcy czerpali wodę zdatną do picia ze studzien, a ścieki były rynsztokami i rowami odprowadzane wprost do rzeki Orli. W 1897 roku w mieście zliczono 141 studzien prywatnych i 12 publicznych. W 1901 r. na ogólną liczbę 21 studzien publicznych, 15 należało do miasta. Większość z nich dostarczała wodę dobrej jakości.

Już na początku dwudziestego wieku mieszkańcy Koźmina dostrzegali problem braku kanalizacji . Ścieki spływające do Orli zanieczyszczały rzekę i stwarzały zagrożenie dla zdrowia. W 1902 roku radni miejscy dokonali rozeznania, z którego wynikało, że skanalizowanie miasta miało kosztować pół miliona marek. Była to kwota zbyt wysoka dla ówczesnego budżetu miasta. Dlatego podjęto tylko działania usprawniające spływ ścieków, m.in. podwyższenie krawężników i montaż „pół rur”. W 1911 roku rada miejska podjęła uchwałę w sprawie budowy centralnej sieci wodociągowej oraz później - kanalizacyjnej. Opracowanie projektu zlecono firmie Carl Francke z Bremy. Projekt był gotowy w sierpniu 1912 roku i zawierał plany budowy wieży ciśnień z siecią wodociągową oraz sieci kanalizacyjnej. Niestety, z powodu wybuchu I wojny i braku pieniędzy nie doszło do realizacji tych inwestycji.

W okresie międzywojennym sukcesywnie kanalizowano miasto, zakładano nowe chodniki i brukowano ulice. W latach 1937 – 38 położono 195 metrów kanalizacji ( m.in. w ulicy Kaliskiej i Kościelnej), a całkowicie przebudowano ulicęę Kościuszki, Oberską, Klasztorną i Plebankę. W trakcie okupacji niemieckiej wybudowano kilka wodociągów i fragmenty kanalizacji.

Po II wojnie problem budowy wodociągów stał się znów bardzo aktualny. Wielu mieszkańców nadal korzystało ze studni miejskich, w których jednak jakość wody zdecydowanie się pogorszyła . Woda była mętna, twarda, zawierała dużo amoniaku, manganu oraz azotynów. Brak kanalizacji w mieście, przy dość płytkich studniach powodował, zanieczyszczenie wody, co stwarzało ryzyko epidemii.

W początku lat 60-tych podjęto próby wiercenia studni. Założenie było takie, że budowa wodociągu powinna rozpocząć się w okresie planu pięcioletniego 1961 - 1965. Równocześnie niektóre studnie pogłębiano i zabezpieczano przed ściekami. W połowie lat 70-tych przystąpiono do budowy stacji uzdatniania wody. Jednak w połowie lat 80 – tych z sieci wodociągowej korzystało jednak zaledwie 33,6 proc. ogółu ludności. Na dobre budowa sieci wodociągowej na terenie miasta i gminy rozpoczęła się po 1990 r.

Po wojnie, poważnym problemem był wciąż brak kanalizacji. Tylko niewielkie fragmenty sieci nadawały się do użytku. Nadal większość ścieków komunalnych i przemysłowych była kierowana do Orli. Brak kanalizacji burzowej powodował, że ulice były zalewane. Zaplanowana na lata 1974/75 budowa oczyszczalni ścieków i kanalizacji (ujęta zresztą w planie pięcioletnim ) nie została wykonana. Na „swoją” oczyszczalnię ścieków mieszkańcy Koźmina zmuszeni byli jeszcze parę lat czekać. Jej budowa rozpoczęła się w kwietniu 2001 r., a zakończyła w grudniu 2002 r.

Opracowano na podstawie "Monografii Koźmina Wielkopolskiego i okolic"

Lata budowy wodociągów wiejskich na terenie gminy Koźmin Wielkopolski

Nazwa miejscowości Nazwa miejscowości
Biały Dwór 1999 r.- 2000 r.
Borzęcice 1974 r.
Borzęciczki 1974 r.
Cegielnia 1995 r.
Czarny Sad 1980 i 1992 r.
Dębiogóra 1995 r.
Dębówiec 1974 r.
Gałązki 1991 r.
Gościejew 1994 r.
Góreczki 1974 r.
Józefów 1994 r.
Kaniew 1987 r. i 1994 r.
Klatka 2001 r.
Lipowiec 1996 r.
Mogiłka 1995 r.
Mokronos 1993 r.
Mycielin 2006 r.
Nowa Obra 1991 r. i 1998 r.
Orla 1995 r.
Orlinka 1998 r.
Psie Pole 1989 r.
Pani Wola 1994 r.
Pogorzałki Wielkie 1974 r. i 1998 r.
Pogorzałki Małe 1993 r.
Sapieżyn 1992 r.
Serafinów 1993 r.
Skałów 1989 r.
Suśnia 1990 r.
Szymanów 1997 r.
Staniew 1991 r.
Stara Obra 1986 r.
Tatary 1996 r.
Wałków 1974 r.
Walerianów 1993 r.
Wrotków 1991 r.
Wyrębin 1974 r.

Wnioski do pobrania

Prezentujemy Państwu wzory umów, na podstawie których można zapoznać się z warunkami zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków. Jednocześnie informujemy, że umowy są przygotowywane przez pracowników Koźmińskich Usług Komunalnych Sp. z o. o. i zawierane w siedzibie spółki.

  1. Wniosek o wydanie warunków technicznych na wykonanie przyłącza wodociągowego - kanalizacyjnego do posesji - [pobierz]
  2. Wzór umowy o zaopatrzenie w wodę - [pobierz]
  3. Wzór umowy o zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków komunalnych - [pobierz]
  4. Wzór umowy o odprowadzanie ścieków komunalnych- [pobierz]
  5. Regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków - [pobierz]

Cennik Usług

Cennik obowiązujący w 2016 roku

Ceny za wodę i ścieki (netto) – obowiązuje od 01 maja 2016 roku

  1. Woda (netto)
    1. 3,06 zł– za 1 m3 – dla użytkowników I grupy taryfowej (na cele gospodarstw domowych, służby zdrowia, szkół i przedszkoli, jednostek kulturalno – oświatowych i kultury fizycznej oraz na cele gospodarstw rolnych i na cele przeciwpożarowe,)
    2. 3,16 zł– za 1 m3 – dla użytkowników II grupy taryfowej (zakładów przemysłowych i pozostałych).
  2. Ścieki (netto)
    1. 4,99 zł za 1 m3 – dla użytkowników I grupy taryfowej gospodarstw domowych, służby zdrowia, szkół i przedszkoli, jednostek kulturalno – oświatowych i kultury fizycznej,
    2. 6,34 zł za 1 m3 – dla użytkowników II grupy taryfowej (zakładów przemysłowych i pozostałych).
  3. Opłata abonamentowa stała (netto)
    1. 4,75 zł - dla użytkowników I grupy taryfowej, o której mowa w punkcie 1a,
    2. 9,00 zł - dla użytkowników II grupy taryfowej, o której mowa w punkcie 1b.
  4. Ścieki dowożone do oczyszczalni – opłata za zrzut (netto).
    1. 4,00 zł za 1 m3 ścieków dowiezionych wozem asenizacyjnym

Do powyższych cen należy dodać 8% podatku VAT.